شهر طالخونچه

شهر طالخونچه

طالخونچه شهری زيبا و تاريخي است كه با آثار تاريخي و قديمي خود در پهناي كشور عزيزمان جاي گرفته اين شهر در منتهي اليه جنوب شرقي استان اصفهان، شهرستان مباركه و از شرق به شهر مباركه و از جنوب به شهرك علامه مجلسي (ره) و مجتمع فولاد مباركه و از شمال به كوه سينه كش در ارتفاع حدود ۱۷۰۰ متر از سطح دريا واقع شده است. طبق تحقيقات، منطقه طالخونچه از قدمت هزار ساله برخوردار است نام قبلي اين شهر به ميمنت طالقان تهران كه مقر سلطنت حسن صباح و قوم اسماعيليه بوده و در قلعه الموت سكونت داشته اند طالقانچه يعني طالقان كوچك نام نهاده شد بعد از انقراض سلطنت اسماعيليه و آخرين پادشاه اين طايفه بنام ركن الدين شاه بدست هلاكو خان مغول بساط اين طايفه در سرتاسر ايران برچيده شد بعد از انقراض سلطنت اسماعيليه به مرور زمان طالقانچه به طالخونچه مبدل شد . دو مسجد قديمي كه سابقه تاريخي متجاوز از ۵۰۰ سال دارد در اين شهر به يادگار ميباشد شايد بتوان گفت اين مساجد به قبل از حكومت و حاكميت صفويه مي رسد چند برج وباروي نيمه نظامي و مسكوني مخروبه نيز در شهر وجود دارد.  جمعيت شهر طبق آخرين سرشماري حدود ۱۱۷۰۰ نفر ميباشد كه شغل اكثر آنها كشاورزي و برخي از آنها در مراكز صنعتي ناحيه مباركه مشغول به كار ميباشند .

این شهر با قدمتی هزار ساله آثار تاریخی دوره‌های مختلف را در خود جای داده و از آن جمله می‌توان به مساجدی با معماری دوره صفویه، قلعه‌ها و بناهای قدیمی اشاره کرد. نام اصلی این شهر «طالقان جی» بوده که به دلیل خونریزی قوم مغول در این محل، نام آن به طالخونچه معروف گردید. این شهر همچنین زادگاه صاحب بن عباد یکی از وزرای مسلمان بوده است .

وجه تسمیه طالخونچه

براساس مطالعات وجه تسمیه طالخونچه چند دیدگاه مطرح است یک دیدگاه بر این باور است که منطقه طالخونچه از قدمت هزار ساله برخوردار است نام قبلي اين شهر به ميمنت طالقان تهران كه مقر سلطنت حسن صباح و قوم اسماعيليه بوده و در قلعه الموت سكونت داشته اند طالقانچه يعني طالقان كوچك نام نهاده شد بعد از انقراض سلطنت اسماعيليه و آخرين پادشاه اين طايفه بنام ركن الدين شاه بدست هلاكو خان مغول بساط اين طايفه در سرتاسر ايران برچيده شد بعد از انقراض سلطنت اسماعيليه به مرور زمان طالقانچه به طالخونچه مبدل شد .

دیدگاه دیگر بیان می کند نام اصلی این شهر «طالقان جی» بوده که به دلیل خونریزی قوم مغول در این محل، نام آن به طالخونچه معروف گردید.

تاریخچه طالخونچه

طبق تحقيقات، منطقه طالخونچه از قدمت هزار ساله برخوردار است نام قبلي اين شهر به ميمنت طالقان تهران كه مقر سلطنت حسن صباح و قوم اسماعيليه بوده و در قلعه الموت سكونت داشته اند طالقانچه يعني طالقان كوچك نام نهاده شد بعد از انقراض سلطنت اسماعيليه و آخرين پادشاه اين طايفه بنام ركن الدين شاه بدست هلاكو خان مغول بساط اين طايفه در سرتاسر ايران برچيده شد بعد از انقراض سلطنت اسماعيليه به مرور زمان طالقانچه به طالخونچه مبدل شد . دو مسجد قديمي كه سابقه تاريخي متجاوز از ۵۰۰ سال دارد در اين شهر به يادگار ميباشد شايد بتوان گفت اين مساجد به قبل از حكومت و حاكميت صفويه مي رسد چند برج و باروي نيمه نظامي و مسكوني مخروبه نيز در شهر وجود دارد این آثار خود گواه قدمت و پیشنه تاریخی شهر طالخونچه می باشند.

قابل ذکر است که در زمان قدیم در ایران، سه طالقان وجود داشته‌است. یکی طالقان خراسان که موءلف «حدودالعالم» محل آن‏را میان طخارستان و ختلان و در سرحد گوزکانان، و یاقوت در «معجم‏البلدان» بین بلخ و مروالرود یاد می‏کند. این همان طالقان است که در شاهنامه فردوسی از آن سخن به‏میان آمده است:

سوی طالقان آمد و مرورود / سپهرش همی داد گفتی درود دگر طالقان شهر تافاریاب / همیدون به بخش اندرون فاریاب سوی طالقان آمد و مرورود / جهان پرشد از ناله نای‏و رود

طالقان دوم شهرستانی است که از شمال و مشرق محدود است به مازندران، و از جنوب به ساوجبلاغ و از مغرب به قزوین که ناحیه‏ای است کوهستانی وقسمت مهم آن در دره شاهرود واقع شده‌است، این طالقان را در قدیم صالقان‏ری و در ازمنه جدیده طالقان قزوین نامیده‏اند.

سومین طالقان، طالقان جی است، توضیح آن که نام قدیم یا لقب قدیم شهر اصفهان جی بوده‌است. این بنا بر بعضی م‏آخذ قدیم من جمله «معجم‏البلدان» اطلاق جزء بر کل بوده‌است، به این معنی که جی قسمتی از اصفهان بوده‌است و قسمت دیگر آن «یهودیه» بوده‌است که از «جی» بزرگتر بوده، اما ناحیه جی آبادتر بوده‌است و دهات منسوب به آن به تعداد روزهای سال بوده‌است. در پی به وجود آمدن شرایط جوی در ابتدای سال ۱۳۹۸ و جاری شدن سیل،استخوان‌های انسان و تکه‌هایی از کوزه شکسته مربوط به بیش از ۲ هزار سال قبل در پی تخریب کانال‌های سیل آب در شهر طالخونچه کشف شد. بلافاصله پس از کشف این آثار عوامل اداره میراث فرهنگی شهرستان در جریان قرار گرفتند که در بررسی‌های اولیه صورت گرفته توسط آنان مشخص شد که این استخوان‌ها با قدمت بیش از ۲ هزارساله بوده و مربوط به دوره اشکانیان و یا ساسانیان هستند. بررسی کارشناسان نشان می‌دهد که احتمالاً این منطقه یک گورستان قدیمی بوده که در آن زمان افراد پس از فوت در کوزه‌های سفالی دفن می‌شدند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

پنج × دو =

فهرست