دکتر محمدجواد شریعت در 15 دی 1315 در اصفهان متولد شد.او تا ششم ابتدايى را در ده طالخونچه اصفهان درس خواند و زير نظر پدر مقدمات تحصيلات حوزوى را تمام كرد. پدرش از لحاظ علمى و روحى با او رابطه خوبى داشت و اين رابطه هم تأثير مهمى در راه و رسم زندگى او بازى كرد. به طورى كه از همان ابتدا او به تشويق پدر موظف به حفظ متون بود و تمام الفيهى ابنمالك و نصاب را به تشويق پدر حفظ كرده بود. تأثير پدرش به عنوان نخستين معلم در زندگى محمدجواد بسيار آشكار بود و او خود معتقد است، پدرش بيشترين حق را به گردن او دارد. بعد از اتمام تحصيلات ابتدايى براى ادامه تحصيل در دوره دبيرستان به اصفهان آمد؛ ولى تعطيلات را به طالخونچه مىرفت. در كلاس هشتم؛ يعنى كلاس دوم دبيرستان شعر مىگفت و عاشقانه به ادبيات علاقه داشت. هفده ساله بود كه پدرش از دنيا رفت. وقتى دبيرستان را تمام كرد، بىهيچ ترديدى در كنكور ادبيات شركت كرد و توانست رتبه نخست را از آن خود كند. در دوره ليسانس زير نظر اساتيدى چون مرحوم دكتر محمد معین و مرحوم استاد بدیع الزمان فروزانفر به كسب علم پرداخت.
در سال 1339(ش) در آزمون دوره دكترى شركت كرد و همان سال در رشته زبان و ادبيات فارسى با رتبه بالا پذيرفته شد. در سال 1347(ش) از رساله دكتراى خود با موضوع «ترجمه تفسير طبرى» دفاع كرد. استاد راهنماى رساله او محمدتقی مدرس رضوی بود. شريعت در رساله دكترايش به بررسى و پژوهش از نظر لغات و دستور در ترجمه تفسير طبرى پرداخته و لغات را از جهت دستور زبان و فرهنگ مورد نقد قرار داده و اين رساله را در 1000 صفحه آماده كرد و از اين كتاب، در حدود يك ميليون فيش از جهات مختلف برداشته است.
در سال 1347(ش) به عنوان استاديار وارد دانشگاه اصفهان شد و سپس با درجه استادى در همان دانشگاه با پرورش دانشجويان زيادى در سال 1360(ش) بازنشسته شد و مدتى نيز در دانشگاه صنايع دفاع مشغول به تدريس شد و از سال 1365(ش) از طرف دانشگاه آزاد اسلامى نجفآباد اصفهان دعوت به همكارى شد. دكتر شريعت بعد از انتقال به دانشگاه اصفهان مشغول به تأليف دستور زبان فارسى شد و توانست «دستور زبان فارسى و انگليسى تطبيقى» مختص به دانشجويان دانشگاه را تأليف كند.
همين طور كه سالهاى تدريس او سپرى مىشد، با توجه به واحدهاى درسى كه به او ارائه شده بود، درصدد آن برآمد تا با مطالب نو و تازه كتابهايى را جهت آشنايى و آسان فهمى دانشجويان تأليف كند كه از جمله اين آثار مىتوان به كتاب «آيين نگارش» اشاره كرد.در سال 1352شمسی براى تدريس در دانشگاه درهام به انگليس رفت و در آنجا عهدهدار تدريس مباحثى پيرامون ادبيات شد.
وى در سال 1358ش موفق به دريافت جايزه كتاب يونسكو به خاطر كتاب «فرهنگ فارسى – چينى» در سه قسمت؛ ادبيات فارسى، چينى و فرهنگ نويسى گرديد. سرانجام او پس از تحمل دوره کوتاه بیماری در چهارم آبان ۱۳۹۱ش در سن ۷۶ سالگی در بیمارستان الزهرای اصفهان چشم از جهان فرو بست.
